Daily faye

Soms moet ik gewoon een potje janken

  • By
  • 24 oktober 2018

Soms heb je van die dagen dat het allemaal niet gaat zoals je zou willen en je eigenlijk niks kan hebben. Geen kort lontje, maar gewoon geen lont hebben. Ja die dagen heb ik. Dagen dat ik mezelf even heel zielig vind en alleen maar een potje wil janken. 

Het kan komen door een slechte nacht, een meningsverschil met mijn vent, een collega die zich net even te veel met mij bemoeid of het feit dat ik de kinderen continu op hetzelfde moet wijzen en ik serieus denk dat hun oren in hun reet zitten. Omdat ik soms het gevoel heb dat de dagen op repeat staan, dat die was een bodemloze put is, ik mezelf afvraag waarom we een schoonmaakster hebben aangezien het huis binnen 1 minuut toch weer een tering zooi is. Of omdat ik vind dat ik te weinig aandacht krijg en dit toch echt wel verdien, evenals waardering, verassingen, een bosje bloemen, een spontaan avondje uit, een warme knuffel of een compliment juist nu ik me sugar lee hooper voel. Want dat moet hij aanvoelen toch? Maar het kan ook gewoon komen doordat er een scheet dwars zit, want zo ben ik. Van alles veel. Veel emoties, veel gevoelens, (te veel) kilo’s (maar dat is weer een ander verhaal) en hormonen. Ja, en dan ontstaat er wel eens kortsluiting en ga ik nergens goed op, behalve een potje janken.

Ik doe dit graag in de auto. Spotify met afspeellijst ‘janken’ gaat aan, en ik geef mezelf he-le-maal over aan het ‘ik ben zielig’ gevoel. Ik denk aan hoe zwaar ik het wel niet heb, hoeveel ik wel niet doe en niemand voor mij en laat die tranen rollen over mijn wangen, gevolgd door gesnik, en als ik het heel goed doe zelfs wat kreten. Na een nummertje of 2 (we moeten het ook niet overdrijven natuurlijk) zet ik ‘My man’, R’Kelly, Keith Sweat en Usher op. Zoals altijd rekenen ze op me, en ook dan laat ik van me horen. Het janken zet zich om in blèren. Ik zit er helemaal in, nee ik zit er op! Zielig, ik? Wat nou zielig. I can do this shit!

We sluiten af met wat ‘feeling myself’ muziek, denk aan, ‘wine & knotch’. Draai m’n reet in de stoel, gooi wat ‘Jo, jo’s’ de lucht in en het voelt haast alsof ik kan dansen. Ik ben klaar om die auto uit te komen en er weer tegen aan te gaan.

Dat is dus mijn ‘remedie’. Je mag hem best eens lenen.

3 Comments

  • Samantha

    Ohh heerlijk geschreven weer. Je bent een topper! En ja ik herken het helemaal! X

    Reply
  • Mies

    Heldin. ♥️

    Reply
  • Youssra bl

    Ooh wat een heerlijk mens ben jij toch !! Ik kan me hier zoo in vinden 😂

    Reply

Leave a Reply