Samen delen

Victoria: “Lief dagboek..”

  • By
  • 30 mei 2018
In de rubriek ‘Samen delen’ wil ik iedereen de kans geven om zijn of haar verhaal te delen. Verhalen waar we onszelf in herkennen, wat ons inspireert, misschien wel motiveert, waar we kracht uit kunnen halen of een taboe mee kunnen doorbreken. Ik ben benieuwd naar jouw verhaal, want elk verhaal is uniek en bijzonder. Samen delen, samen sterk.

“Lief dagboek..”

Vorig jaar 10 april 2017 had ik een vervelend iets.
Ik had een dikke hernia en een operatie uit het niets.

En in juli gebeurde er een wonder we kregen er een kleine bij
Stiekem bang voor mijn rug maar het idee van een baby maakte mij toch wel erg blij.

Maar mijn man en ik konden het bijna niet geloven en moesten erg wennen aan het idee.
Opeens hadden we niet één dochter maar twee.

In gedachten had ik de hell bevalling (8 jaar geleden )van Milou. Dat ging ik nu helemaal anders doen ik was er echt veel meer aan toe.

Een prachtig geboorteplan en ben er helemaal klaar voor.
Maar niets is wat het lijkt hoor.

Zo ging alles volgens plan mooie bad bevalling (in het geboorte centrum west) tot na een uur mijn lichaam daar anders over dacht.
3,5 uur later was er dan wel die kleine pracht.

Een weeën storm, lachgas, 3x navelstreng om haar nek, een gescheurde placenta, 3,5 liter bloed verlies, Loïs gelijk bij mij weg, een operatie, 5x bloed transfusies en opname ziekenhuis.
Wel voelde ik me daarna beetje bij beetje beter en was ik na 3 dagen thuis.

Maar genieten mocht ik niet van mijn kraam periode want ik was erg slap en moe en alles was te veel.
Gelukkig extra kraamhulp en waren Loïs en Milou erg lief en dat maakte wel veel verschil.

Zo kon ik iig van hun genieten en daar wat energie uit halen.
Want wat moest ik een flinke tol betalen.

Borstvoeding en de zorg voor kleine Loïs valt me zwaar
Maar wat er dan uiteindelijk weer gebeurde is dat ook totaal niet raar.

Na 3 weken lag ik weer in het ziekenhuis en moest ik weer worden geopereerd,
Er zaten nog 2 stukken placenta en had weer 2 liter bloed verloren na dat ze van alles hadden geprobeerd.

Dus weer 3 bloed transfusies en twee dagen in het ziekenhuis.
Nu slap thuis en is alles een blur en een ruis.

Ik voel me slap, nul energie, duizelig, buikpijn een hoofdpijn
Maar nu lekker genieten van mijn kraamtijd en herstellen en beter worden dat is echt zo fijn.

Trots op mijn lijf, want wat heeft het zich sterk gehouden ondanks alle pijn en bloedverlies
Al kan ik alle pracht lijven van de wereld kiezen dan is mijn lijf die ik kies!

Wat een prestatie en wat een geluk bij een ongeluk.
De gedachten dat ik er niet meer had kunnen zijn maakte me echt bang en van binnen stuk.

Dus een smile op mijn gezicht dat ik er nog ben en kan genieten van mijn mooie gezin
Mega bedankt voor de 8 bloed donors en super thanks to my hubby want wat een bescherm engel is dat die ik zo bemin!

Nu ga ik aansterken en weer genieten van het leven..
en dat perfecte kan mij gestolen worden, ben lief voor jezelf er is maar 1 leven aan je gegeven.

Door: Victoria de Ranitz

Heb jij ook een bijzonder verhaal wat je graag wilt delen? Stuur mij dan een mail.
Uiteraard mag het verhaal ook anoniem gedeeld worden. Ik kijk uit naar jouw verhaal!

No Comments Found

Leave a Reply