Daily faye

Lieve Dyem

  • By
  • 25 mei 2018

Terwijl ik deze brief aan het ‘schrijven’ ben ontstaat er een brok in mijn keel. Ik weet nog heel goed dat ik Opa Desmond en Oma Lina vroeger hoorden zeggen “Jeetje wat gaat het toch snel, blijf nog maar lang mijn kleine meissie”, en dat mama altijd dacht, overdrijf niet zo! Oude mensen.. Maar zal ik je wat vertellen? Mama is net zo. Ik zie je met de dag groeien, en  kijk ik vol bewondering naar je trekjes en maniertjes. Van binnen glunder ik en zit ik stiekem heel trots te wezen. Man, man, man, je bent gewoon van mij!

Met je 4320 gram en 55 cm werd jij op 25 mei 2011 om 01.48 op mijn borst gelegd. Vanaf dat moment was jij mijn ‘little monkey’. Iedereen zag meteen al dat er een ‘kop’ op zat. Je wist met je 3 maanden al een hoop te vertellen met je ogen, moest niks weten van mannen (daar is nu niks meer van te merken), en van slapen al helemaal niet. Je liet goed blijken als je iets niet wilde of juist wel en ging het hele huis door. Elke week had je er wel weer een nieuwe blauwe plek bij. Je groeide vlot, en dit doe je nog steeds. Je vind het heerlijk als mensen je ouder schatten dan dat je bent. Je kijkt ontzettend op tegen je zus, waardoor je voor mijn gevoel nog sneller groeit dan dat je al doet. Alsof je dingen overslaat. Dat hoeft niet zo van mij. Want mama heeft het er al zwaar genoeg mee.

Met de dag voel ik dat je me minder nodig hebt. Je me minder opzoekt, en vaker zegt “Mahaaamm, dat kan ik zelf”. Ik ben daar totaal nog niet aan toe. Maar tegelijkertijd ben ik zo ontzettend trots op hoe jij in het leven staat. Wat jij mij, papa en je zussen brengt. Zoveel humor, wijsheid, eerlijkheid maar vooral heel veel liefde. Want hoe groot jouw mond ook is, hoe pittig je af en toe ook kan zijn, je hebt zo’n in en in goed hartje. Je wilt iedereen altijd graag helpen en zet daar je eigen werk voor op zij. Je houdt van gezelligheid en nodigt (vaak ongevraagd) mensen uit. Je voelt heel goed aan als mensen verdrietig zijn en een extra knuffel nodig hebben. Je bent een gevoelsmensje,  zo puur en onbevangen. Maar soms lig je ook in de knoop met jezelf. En dat vind mama af en toe lastig om aan te zien. Je lijkt op mama, niet qua uiterlijk, want dat is duidelijk, maar qua karakter enorm. Die eerlijkheid gaat ons nog eens de kop kosten. Nu weet mama inmiddels hoe ik dingen genuanceerd kan brengen (soms ook niet), alleen bij jou moeten we daar nog even aan werken. Er zijn geregeld momenten dat ik een rood hoofd krijg door de opmerkingen die je maakt tegenover anderen. Nooit met kwade bedoelingen, maar wel echt recht voor zijn raap. Grappige is, is dat mama vaak genoeg hoort dat ‘ze’ dat juist zo leuk vinden aan jou. Of had ik dat nou niet moeten zeggen?

Oh, oh, oh.. Het is zo dubbel lieverd. Ene kant wil ik je zien groeien en ben ik zo benieuwd hoe jij zal gaan bloeien. Andere kant wil ik dat de tijd stopt. 7 is toch een prima leeftijd? Het is ook nog eens mama’s geluksgetal. Ik zeg, niks meer aan doen! Weetje? Als het zou kunnen, deed ik je in een doosje zodat ik je kon beschermen tegen al het nare in het leven. Maar mama weet ook dat je zal moeten dansen in de zon en leren vechten in de regen. Met dat dansen weet ik het nog zo net niet, als je dat van je moeder hebt wilt dat niet echt vlotten. Maar dat vechten gaat lukken, en anders rost mama er op los.

Lieve Dyem, ook al bezorg je mama soms het schaamrood op de kaken en maak je het me zo nu en dan knap lastig, wil ik dat je weet dat ik vooral al 7 (!) jaar lang dubbel en dwars geniet van jou. Van onze gesprekken, de momentjes die we hebben als ik bij je in bed kruip, onze voice wedstrijdjes onder de douche, en ook ons gekibbel. Ik hou van jou tot maan en oneindig. Gefeliciteerd Litte Monkey.

Oh, en wil je mama een ding beloven? Blijf je nog heel lang mijn kleine meissie?

1 Comment

  • Kelly

    Wat een prachtige brief aan je prachtige dochter, prachtige mama! Hiep, hiep, hoera! Gefeliciteerd! Dikke klapzoen

    Reply

Leave a Reply