Daily faye

Misschien ben ik hier wel niet voor gemaakt

  • By
  • 5 juni 2018

Het is zo ontiegelijk dubbel. Enerzijds vind ik het bijzonder wat je met social media allemaal kunt bereiken, anderzijds kan ik er vreselijk moe van worden en totaal klaar mee zijn. Hoe vaak ik wel niet op het punt heb gestaan om de hele rataplan te deleten.. 

Een aantal jaar geleden begon ik recepten te delen onder de naam Foodsyou op Instagram. Het was meer voor mijzelf ter inspiratie, als ik niet wist wat ik moest koken. Nooit gedacht dat ik hier leuke reacties op zou krijgen, laat staan volgers.

Ik merkte dat ik er energie van kreeg en motivatie om steeds weer nieuwe recepten te delen. Op dat moment hadden mensen geen flauw idee wie het gezicht achter Foodsyou was. Maar na een tijdje plaatste ik zo nu en dan een foto van mijzelf en ik merkte dat mensen dit interessant vonden. Je krijgt er toch meer een beeld bij, het word echter, en je kunt je wellicht herkennen in bepaalde dingen. Ik kreeg meer interactie met mijn volgers, het volgersaantal steeg en ik werd steeds fanatieker. Maar tegelijkertijd ontstond er ook een bepaalde druk en enige onzekerheid.

Ik begon naar anderen te kijken waardoor ik aan mijzelf begon te twijfelen en de plezier verloor in hetgeen wat ik deed. Obsessief wil ik het niet noemen, maar ik was er té veel mee bezig. Ik vroeg me te vaak af wat anderen wel niet vonden. Iets waar ik vroeger een aardig handje van had maar nu toch niet meer? Op dat soort momenten, dacht ik echt, Faye waar gaat dit over? Ik bedoel, als we het allemaal heel zwart wit gaan bekijken is het toch best ‘koekoek’? Over het algemeen volstrekte vreemden die mij én mijn kinderen volgen..

Tot ongeveer 1,5 jaar geleden liet ik onze meisjes zelden tot nooit op Instagram voorbij komen. Ik vond het vooral eng. Eng wat mensen met de foto’s van onze meisjes konden doen. En nu? Nu deel ik een hoop! Hoezo? Die tweestrijd voel ik de laatste tijd voortdurend. Waarom deel ik mijn hele hebben en houden met anderen. Met mensen die IK niet ken, maar zij mij wel (op zekere hoogte)? Soms hoor ik iemand zeggen, “Ik kan wel vragen hoe het met je gaat, maar eigenlijk weet ik alles al”. Wauw.. dat zet je wel even aan het denken kan ik je vertellen. Want eerlijk? Dit besef ik mij eigenlijk helemaal niet. Ik plaats foto’s omdat ik, net als elke andere moeder denk ik, rete trots ben op mijn kindjes. Ik deel mijn struggles, ervaring en mijn kijk op bepaalde dingen, om misschien wel anderen een hart onder de riem te steken, omdat schrijven iets is wat ik heel graag doe, én ik ontzettend blij kan worden als ik iemand, op wat voor manier dan ook, kan helpen. Dát is de reden waarom ik dingen deel.

Ik ben dit allemaal nooit ‘begonnen’ met bepaalde intenties. Dat er nu leuke dingen uit voortkomen, ben ik méér dan dankbaar voor. Maar het blijft een gekke gewaarwording. Want ik zie mijzelf totaal niet als een ‘influencer’ en ik heb eigenlijk een schijthekel aan het woord ‘blogger’. Tegenwoordig is iedereen blogger, maar zelden hebben, naar mijn mening, een beetje knappe inhoud. Nu zijn mijn stukken ook niet altijd ‘rocket science’ maar voordat ik aan een stuk begin, stel ik mijzelf altijd de vraag, wat het doel is van dit stuk? En vanuit daar ga ik verder. Op deze manier ga ik ook samenwerkingen aan, of juist niet. Ik wil geen wandelend reclame folder zijn waar alles er zo dik bovenop ligt. Ik wil dat het ten alle tijden, goed bij mij en mijn gezin past. Iets waar ik oprecht dol op ben en zou willen adviseren aan anderen. Maar ik weet ook dat ik met deze insteek niet het maximale er uit haal. Dat ik mijn platform niet naar een hoger level zal tillen. Want dan moet ik commerciëler denken, meer onderhandelen en strenger en stricter zijn met bepaalde dingen. Iets wat ik soms knap lastig vind. Want als mensen mij benaderen vind ik dat vooral heel leuk, lief, gaaf en voel ik mij vereerd. En hoewel ik best een vlotte babbel heb en heus mijn mannetje kan staan, vind ik de zakelijke kant van Instagram best een dingetje. Ik kan écht een zacht gekookt ei zijn wat dat betreft. Te lief (zou je misschien niet denken) en véééééls te eerlijk. Hoe vaak ik achteraf wel niet denk, HOEZO heb ik dát gezegd? Maar ik vergeet dus dat er meer ‘vissen’ in de zee zwemmen en ‘we’ allemaal een beetje in dezelfde poel zitten. Ik gun oprecht iedereen de wereld dus ik ben totaal niet bezig met concurrentie of iets wat daar op lijkt. En misschien is dat wel de reden waarom ik hier niet voor ben gemaakt. Want er zijn er dus zat die een ander niet iets gunnen, of doen alsof. Zat die wél commercieel kunnen en willen zijn om zo hun laatje vol te krijgen. Zat die plaatsen om het plaatsen en waar alles er dik bovenop word gelegd. En dat ben ik dus wel eens zat.

Ik wil dat mijn website het platform word waar iedereen graag op leest. Waar mensen zich in herkennen, ideeën opdoen, en zo nu en dan om moeten lachen. Als het schrijven mijn werk kon worden is dat een droom die uitkomt. Maar ik wil wel bij mezelf blijven. Ik wil dingen delen omdat ik het oprecht leuk vind om te delen en niet omdat het wordt verwacht. Ik wil staan voor merken, winkels en verhalen die bij mij passen. En niet omdat het toevallig een flappie in mijn la brengt. En misschien zorgt deze weg er wel voor dat ik er voorlopig nog niet ‘ben’. Maar wanneer ben ik er dan precies?

Ik ben nu bij het gedeelte waar chronisch slaap te kort, een paar kilo’s te veel op de heupen en wallen waar geen sperti tegen op te smeren valt, maar wel godvergeten gezegend ben met alles en iedereen, vooral erg centraal staat.  Wat er verder zal volgen mag Joost weten (of zijn broer). Maar ik volg mijn hart.. en je weet wat ze zeggen. Dat klopt!

 

4 Comments

  • Eline Zwitser

    Lieve Faye
    Ik vind het heerlijk om jou te volgen en je eerlijkheid houdt het naar mijn mening echt. Ik ben juist van de eerlijke en open blogs. Dat is wat ik ook mooi vind om te delen! Eng weliswaar maar ook erg mooi en puur. Ik hou er van om zulke blogs ook bij jou te lezen. Dus blijf je hart volgen, you go girl!

    Reply
    • Faye

      Wat een super lief berichtje wat ik veels te laat lees! Dank je wel voor je lieve woorden! Hele dikke knuf voor jou

      Reply
  • Thea

    Volgens mij kan het ook alleen maar werken als je er zelf achter staat. Doen dat wat goed voelt! Dus… 💪

    Reply
  • Look at Dyem #3 – Faye Bóné

    […] voel ik mij altijd wat ongemakkelijk. Iets met dat ik stiekem helemaal niet gemaakt ben voor ‘dit wereldje’. Maar toen Dyem en ik samen werden uitgenodigd om de collectie van NOP te bekijken, hoefden we niet […]

    Reply

Leave a Reply